1–3 · Osiadanie plastyczne
Nierównomierne osiadanie świeżej mieszanki. Rysy mogą powstawać przy zbrojeniu, w pierwszych godzinach po ułożeniu betonu.
WIEDZA · RYSY I DIAGNOZA
Rysa jest śladem procesu. Zanim wybierzesz żywicę, ustal, co ją otworzyło, czy nadal pracuje i jakiej funkcji oczekujesz od naprawy.
W dwóch podobnych ścianach rysy mogą wyglądać niemal tak samo, lecz wymagać innych działań. W jednej powstały podczas chłodzenia młodego betonu, w drugiej nadal zmienia się podparcie. Samo dopasowanie fotografii do schematu nie rozstrzyga, czy wystarczy uszczelnienie, potrzebna jest naprawa konstrukcyjna, czy najpierw trzeba zatrzymać przyczynę uszkodzenia.
Zacznij od mapy: oznacz położenie, kierunek, rozgałęzienia i rozwartość rys, odspojenia, wykwity oraz miejsca wypływu. Dodaj datę, temperaturę i stan obciążenia. Zachowaj stałe oznaczenia, aby kolejne oględziny opisywały te same miejsca. Jeżeli masz dostęp do obu stron elementu, porównaj przebieg; nie zakładaj, że powierzchniowy ślad jest prostą płaszczyzną w głębi.
CZYTANIE PRZEKROJU
Rysunek zestawia różne obrazy pękania w elementach betonowych. Położenie i kształt uszkodzenia są wskazówką do rozpoznania mechanizmu, lecz nie zastępują historii elementu, pomiarów aktywności i oceny konstrukcji.
Nierównomierne osiadanie świeżej mieszanki. Rysy mogą powstawać przy zbrojeniu, w pierwszych godzinach po ułożeniu betonu.
Szybkie odparowanie wody ze świeżego betonu wywołuje naprężenia rozciągające. Na powierzchni pojawia się nieregularny układ rys.
Chłodzenie i różnice temperatury między wnętrzem a powierzchnią elementu wywołują odkształcenia oraz naprężenia. Jest to mechanizm odrębny od wysychania.
Stopniowa utrata wilgoci w kolejnych miesiącach lub latach powoduje skracanie betonu. Zasięg rys zależy między innymi od ograniczenia odkształceń elementu.
Drobna siatka spękań związana z różnicami wilgotności między warstwą powierzchniową a wnętrzem betonu. Nie należy utożsamiać jej automatycznie z rysą przechodzącą przez cały przekrój.
Produkty korozji zwiększają objętość i rozpierają otaczający beton. Rysom biegnącym przy prętach mogą towarzyszyć rdzawe zacieki oraz odspojenia otuliny.
Ekspansywny żel powstający wskutek reakcji składników betonu wywołuje wewnętrzne naprężenia i spękania. Rozpoznanie tego procesu wymaga badań, nie samego porównania fotografii z rysunkiem.
Rysy przy zbrojeniu lub zmianie grubości mogą wiązać się z osiadaniem świeżej mieszanki. Nieregularne spękania odsłoniętej powierzchni mogą towarzyszyć szybkiemu odparowaniu wody. Sprawdź betonowanie, pielęgnację, warunki pogodowe i moment ujawnienia się uszkodzenia.
Odkształcenia termiczne i skurcz wysychania mają inne przyczyny, ale oba mogą prowadzić do rys, gdy element nie może swobodnie się skrócić. Szukaj powiązania z etapami betonowania, długością elementu i miejscami ograniczenia ruchu.
Zmiana obciążeń, ugięcie lub nierównomierne osiadanie wymagają oceny pracy konstrukcji. Żywica może wypełnić szczelinę, lecz nie usuwa przyczyny zmiany podparcia ani przeciążenia.
Rdzawe zacieki, odspojona otulina lub sieciowe spękania uzasadniają dalsze badania. Korozji zbrojenia ani reakcji ekspansywnych nie rozpoznaje się wyłącznie z układu linii na powierzchni; wypełnienie rysy nie zatrzyma ich przyczyny.
Rysa sucha w dniu oględzin może przewodzić wodę po zmianie poziomu wód. Rysa nieruchoma przy jednej temperaturze może pracować w cyklu dobowym lub sezonowym. Zaplanuj pomiary rozwartości i ewentualnych przemieszczeń tak, aby objęły warunki istotne dla eksploatacji. Dla rys po zmianie obciążenia zestaw pomiary z historią tej zmiany.
Rozwartość na powierzchni nie określa ani głębokości, ani objętości pustki. W razie potrzeby rozpoznanie uzupełnia się badaniem przekroju, betonu i zbrojenia. Zakres badań powinien odpowiadać funkcji elementu i konsekwencjom uszkodzenia.
Uszczelnienie ma ograniczyć transport wody i zachować szczelność przy przewidywanym zachowaniu rysy. Naprawa przenosząca siły ma zapewnić określoną współpracę części elementu i wymaga projektu oraz odpowiedniego odbioru. Materiał elastyczny i sztywne połączenie epoksydowe odpowiadają na różne potrzeby.
Jeżeli przyczyna pozostaje aktywna, ustal sposób jej usunięcia lub uwzględnienia w projekcie. Przy podejrzeniu problemu nośności potrzebna jest ocena konstruktora przed określeniem zakresu iniekcji. Dopiero po kwalifikacji wybierz dojście do rysy, sposób jej zamknięcia i próbę podawania.
Dla każdej strefy przygotuj: prawdopodobną przyczynę i podstawę rozpoznania, ocenę aktywności, warunki wodne, cel naprawy oraz kryterium odbioru. Wskaż również, co i kiedy będzie ponownie mierzone. Dzięki temu zanik przecieku nie zostanie omyłkowo uznany za dowód przywrócenia nośności.
Odbiór odnosi się do ustalonego celu. Dla uszczelnienia obejmuje kontrolę strefy i sąsiednich dróg wody w reprezentatywnych warunkach. Dla naprawy konstrukcyjnej zakres potwierdzenia wypełnienia i współpracy materiałów wynika z projektu.
DOBÓR RESINBAU
Do elastycznego uszczelniania rys suchych i wilgotnych; przy silnym napływie najpierw przygotuj warunki do utrzymania materiału w szczelinie.
Do sztywnego wypełnienia zakwalifikowanej, suchej rysy. Tolerancja wilgoci podłoża nie oznacza możliwości aplikacji przy aktywnym przepływie wody. Wymaganą współpracę konstrukcji i kontrolę naprawy określa projekt.
Do uszczelnienia stref z wodą potrzebną do reakcji. Dobór obejmuje rzeczywistą dostępność wody i późniejsze warunki eksploatacji.
Przygotuj przekrój, opis wody i ruchu oraz wyniki dotychczasowych prób. ResinBau pomaga dobrać materiał i technologię wykonania.