Przejdź do treści

WIEDZA · GRUNT I FUNDAMENTY

Grunt i fundamenty: stabilizacja, pustki, podnoszenie

Te trzy zadania mogą wykorzystywać iniekcję, ale mają różne cele i odbiór. Zacznij od przyczyny utraty podparcia, potem dobierz materiał i sposób kontroli konstrukcji.

RozpoznaniePrzebieg i wariantyDobór i następny krok

PRZEŚLEDŹ TECHNOLOGIĘ

Grunt i fundamenty: sześć wariantów dojścia i rozprowadzenia

To zestaw wariantów, nie lista sześciu kolejnych czynności. Dwa pierwsze przekroje pokazują dojście pod fundament, dwa następne pod płytę, a ostatnie porównują wyjście materiału z lancy. Najpierw określ cel: konsolidację, odtworzenie podparcia, projektowane podnoszenie albo barierę przeciwwodną.

Lanca wyznacza miejsce podania; żółta strefa przedstawia zamierzony obszar oddziaływania.

01 · Dojście pod fundament

Cel i wariant A: dojście pod fundament od wnętrza

Materiał ma trafić do rozpoznanej warstwy pod fundamentem. Rysunek łączy kąt liczony od posadzki, odsunięcie wejścia od ściany, poziom spodu fundamentu i głębokość roboczą poniżej niego. Długość lancy jest mierzona wzdłuż osi, więc nie jest równa pionowej głębokości.

Oznaczenie 50% wskazuje punkt odniesienia w pokazanej geometrii ściany; nie ustala położenia wzmocnienia dla każdego fundamentu. Żółta bryła nie gwarantuje kształtu zasięgu ani poprawy nośności. Cel oraz warstwę roboczą trzeba określić z rozpoznania konstrukcji i gruntu.

  • Rozpoznaj fundament, płytę i instalacje.
  • Wskaż docelową warstwę przed obliczeniem długości.
Geometria dojścia pod fundament →Rozpoznanie utraty podparcia →
Dostęp zewnętrzny zmienia punkt wejścia i sposób odniesienia kąta.

02 · Dojście pod fundament

Wariant B: dojście pod fundament od zewnątrz

Tutaj kąt liczy się od powierzchni gruntu, a odsunięcie wejścia od zewnętrznej ściany. Razem z głębokością spodu fundamentu określają one przebieg lancy. Zaznaczone końce na różnych poziomach pokazują możliwe położenia stref podania, a nie obowiązkową kolejność trzech iniekcji.

Dobór dojścia od zewnątrz wymaga sprawdzenia dostępnego miejsca, instalacji i warstw przy fundamencie. Przy podawaniu prowadź zapis poboru oraz pomiar konstrukcji. Nieplanowane uniesienie podczas stabilizacji wymaga zatrzymania; podnoszenie musi być odrębnie zaprojektowanym celem.

  • Sprawdź odniesienie kąta do gruntu.
  • Ustal progi przerwania przed próbą.
Próba i pomiar konstrukcji →
Punkt podania znajduje się pod płytą, a droga dojścia przechodzi przez strefę ściany.

03 · Dojście pod płytę

Wariant C: pod płytę lancami poziomymi od zewnątrz

Wariant pozwala podawać materiał do przestrzeni pod płytą z dostępu zewnętrznego. Rozpoznaj jej połączenia i przyczynę utraty podparcia. Dwa oznaczenia długości rozróżniają krótszy odcinek w strefie pod płytą oraz dłuższą drogę dojścia do tego miejsca.

Wymiar 100 cm na ilustracji należy do pokazanego układu lanc; nie jest gotowym rozstawem dla każdej płyty. Zaplanuj punkty i strefę objętą podaniem na podstawie próby, a postęp oceniaj z obserwacji konstrukcji i bilansu. Wypełnienie najbliższej pustki nie dowodzi poprawy głębszego podłoża.

  • Ustal, czy celem jest pustka czy głębsza warstwa gruntu.
  • Kontroluj możliwą migrację poza obrys płyty.
Rozdzielenie celów iniekcji →GeoStabil →
Przewiercenie płyty daje bezpośrednie dojście do rozpoznanej strefy podparcia.

04 · Dojście pod płytę

Wariant D: pod płytę przez nawierty od środka

Przed wyznaczeniem punktów rozpoznaj grubość i warstwy płyty, zbrojenie oraz instalacje. Końce lanc mają znaleźć się w strefie, którą przyjęta technologia ma objąć. Rozstaw 80–120 cm jest parametrem pokazanego wariantu; rzeczywistą siatkę trzeba powiązać z podłożem i wynikiem próby.

Dla wypełniania pustek i stabilizacji kontroluj, czy płyta nie zaczyna się nieplanowanie unosić. Jeśli celem jest podnoszenie, potrzebne są docelowe poziomy, dopuszczalne różnice przemieszczeń i pomiar podczas podawania. Ekspansja materiału może trwać także po zatrzymaniu pompy.

  • Wytycz punkty z uwzględnieniem instalacji.
  • Mierz przemieszczenia niezależnie od zużycia.
GeoPolymer.55: dobór systemu →Próba i kryteria przerwania →
Wylot końcowy lokalizuje podanie przy końcu lancy.

05 · Sposób wyjścia materiału

Wariant lancy: podanie przez otwierany koniec

W tym wariancie grot zostaje otwarty zgodnie z konstrukcją systemu, a materiał wychodzi przy końcu lancy. O miejscu rozpoczęcia podania decyduje więc rzeczywiste położenie końca, nie sama długość odcinka widocznego nad gruntem.

Dobierz sposób osadzenia i otwarcia do warunków podłoża oraz konkretnego systemu. Strzałki oznaczają kierunek wyjścia materiału; żółta bryła pozostaje ilustracją zamierzonej strefy. W rzeczywistości drogę migracji kształtują grunt, pustki, woda i ograniczenie ekspansji.

  • Potwierdź głębokość końca i drożność wylotu.
  • Rejestruj faktyczne podanie do każdej strefy.
Systemy lanc HAMMPACK →Ograniczona ekspansja a efekt w podłożu →
Strefa wylotów powinna znaleźć się w warstwie objętej technologią.

06 · Sposób wyjścia materiału

Wariant lancy: podanie przez odcinek perforowany

Perforowany odcinek tworzy kilka dróg wyjścia materiału. Jego położenie oraz długość trzeba powiązać z warstwą roboczą; nie wystarczy, że sam koniec lancy osiągnie żądaną głębokość. Położenie otworów nie gwarantuje jednakowego rozdziału podania w każdym gruncie.

Jeśli celem jest bariera przeciwwodna, odbiór musi obejmować ciągłość i szczelność strefy. SoilConsolid dobiera się do rozpoznanego gruntu i warunków wody. GeoPolymer.55 może być rozważany do takiej bariery po indywidualnym doborze oraz próbie ciągłości i szczelności, z kontrolą ekspansji i migracji; sama żółta bryła na schemacie nie potwierdza wyniku.

  • Umieść wszystkie wyloty w docelowej strefie.
  • Odbieraj efekt zgodnie z celem iniekcji.
SoilConsolid →GeoPolymer.55 →Czyszczenie układów po żywicach →

Najpierw wyjaśnij zmianę podparcia

Pękająca ściana, osiadająca posadzka i płyta klawiszująca pod obciążeniem nie wskazują automatycznie na ten sam problem. Możliwe są pustki przy konstrukcji, rozluźniona zasypka, zmiana warunków wodnych albo słabsza warstwa głębiej. Rozpoznanie powinno objąć konstrukcję, grunt, wodę i historię przemieszczeń.

Zbierz przekroje fundamentów, wyniki badań podłoża, położenie instalacji oraz pomiary poziomów i rys. Ustal, czy proces trwa. Bez tego podanie materiału do najłatwiej dostępnej pustki może zmienić lokalny objaw, pozostawiając przyczynę osiadania w innej warstwie.

Nazwij oczekiwany efekt

Konsolidacja i uszczelnienie gruntu

Materiał ma oddziaływać na rozpoznaną strefę podłoża, np. połączyć ziarna lub ograniczyć przepływ wody. Dobór zależy od możliwości penetracji i warunków wilgotności. Samo wypełnienie pustki pod płytą nie potwierdza konsolidacji głębszej warstwy.

Wypełnienie pustki i odtworzenie podparcia

Celem jest kontrolowane zajęcie dostępnej przestrzeni. Trzeba rozpoznać jej komunikację i zapewnić obserwację postępu. Przy stabilizacji nieplanowane uniesienie konstrukcji jest sygnałem do zatrzymania.

Kontrolowane podnoszenie

Uniesienie jest tu zamierzonym elementem projektu. Wymaga określenia docelowego poziomu, dopuszczalnych różnic przemieszczeń, kolejności i progów przerwania. Zużycie żywicy nie zastępuje pomiaru ruchu.

Ograniczenie dopływu wody

Bariera przeciwwodna ma inne kryteria niż poprawa podparcia. Jeżeli problemem jest dopływ za ścianą, porównaj rozwiązanie z kurtyną iniekcyjną i rozpoznaj możliwość obejścia bariery.

Ekspansja jest narzędziem, a nie wynikiem naprawy

Żywica rozprężająca się w ograniczonej przestrzeni zachowuje się inaczej niż piana swobodnie rosnąca w naczyniu. Grunt i obciążona konstrukcja ograniczają wzrost. Dlatego współczynnik swobodnego spieniania nie wystarcza do obliczenia zużycia ani siły podnoszącej.

Wytrzymałość próbki materiału nie jest nośnością całego układu grunt–fundament. Zmiana podparcia zależy także od rozmieszczenia materiału, stanu gruntu i współpracy konstrukcji. Dobór powinien wskazywać, jak efekt będzie sprawdzony w podłożu i na obiekcie.

Lanca ma podać materiał do właściwej warstwy

Zaplanuj punkty podania na przekroju i w rzucie. Wybierz dojście od wnętrza lub z zewnątrz, uwzględniając instalacje, krawędzie fundamentu i wymagany poziom roboczy. Rozmieszczenie kolejnych głębokości powinno wynikać z przyjętej technologii, a nie tylko długości dostępnej lancy.

Otwarty koniec, grot otwierany podczas podawania i odcinek perforowany tworzą inne drogi wyjścia materiału. Dobierz system lancy do strefy, którą chcesz objąć, oraz do warunków montażu. Kalkulator geometrii pomaga wyznaczyć dojście; nie ustala warstwy wymagającej wzmocnienia.

Odcinek referencyjny łączy podawanie z pomiarem

Przed rozpoczęciem ustal punkty odniesienia i odczyty początkowe. Próba powinna sprawdzić podawanie, komunikację, bilans i reakcję konstrukcji w reprezentatywnych warunkach. Zapisuj materiał, temperaturę, porcje, czas, ciśnienie i przemieszczenia.

Podawaj etapami określonymi w technologii, z czasem na ocenę reakcji. Ekspansja może trwać po zatrzymaniu pompy. Przerwij przy nieplanowanym ruchu, niekontrolowanym wypływie, nietypowym poborze lub wzroście ciśnienia bez przepływu. Kryteria przerwania i wznowienia ustal przed próbą, a nie dopiero po zauważeniu przemieszczenia.

Odbiór musi odpowiadać celowi

Dla stabilizacji lub poprawy podłoża projekt określa sposób oceny uzyskanego podparcia i wymagane badania. Dla podnoszenia dokumentuje się poziomy, różnice przemieszczeń i zachowanie elementów sąsiednich. Dla bariery wodnej kontroluje się przepływ i ciągłość strefy uszczelnienia.

Zachowaj dokumentację punktów, głębokości i ilości wraz z pomiarami przed, podczas i po pracach. Zaplanuj obserwację w okresie odpowiednim do przyczyny osiadania i zmian wód. Powrót do poziomu nie jest sam w sobie dowodem usunięcia przyczyny utraty podparcia.

DOBÓR RESINBAU

Materiał wynika z warunków

SoilConsolid →

Konsolidacja i bariery przeciwwodne w rozpoznanym gruncie. System PU z katalizatorem wymaga wody do reakcji i jest podawany jednym torem; niska lepkość nie gwarantuje penetracji każdego gruntu.

GeoStabil →

Stabilizacja gruntu i podlewki pod płytami. Dwuskładnikowy materiał tworzy półsztywną masę; TDS deklaruje brak podpieniania. Dobór obejmuje czas pracy i układ podania.

GeoPolymer.55 →

Dwuskładnikowy system piany do projektowanego wypełniania, stabilizacji i podnoszenia. Efekt ekspansji oceniaj w rzeczywistych warunkach i z pomiarem konstrukcji.

GeoPolymer.350 →

System piany o większej gęstości do rozpoznanych pustek i stabilizacji. Wybór między nim a GeoPolymer.55 wynika z projektu i parametrów TDS, nie wyłącznie nazwy lub swobodnej objętości piany.

Oblicz to, co znasz

KALKULATORGeometria dojścia pod fundament →

Wyznacz długość i położenie lancy dla zadanej strefy. Narzędzie nie oblicza nośności ani wielkości uniesienia.

KALKULATORPrzygotowanie materiału →

Sprawdź właściwy produkt i proporcje. Proporcja masowa nie musi być równa objętościowej.

KALKULATORBilans zużycia →

Przelicz porcje właściwych składników; zachowaj oddzielny zapis wyniku próby w gruncie.

Następny krok

CZYTAJ DALEJSystemy lanc i strefy podania →

Dobierz konstrukcję oraz położenie wylotów do technologii.

CZYTAJ DALEJRysy jako objaw →

Połącz obserwację konstrukcji z przyczyną utraty podparcia.

CZYTAJ DALEJBariera przeciwwodna →

Gdy głównym celem jest ograniczenie dopływu wody.

Omów warunki swojego projektu

Przygotuj przekrój, opis wody i ruchu oraz wyniki dotychczasowych prób. ResinBau pomaga dobrać materiał i technologię wykonania.

Omów projekt / dobór techniczny ↗