WIEDZA · WODA I PODZIEMIE

Iniekcja kurtynowa: bariera za konstrukcją

Kurtyna ma połączyć strefy uszczelnienia po stronie gruntu. O powodzeniu decydują miejsce podania, rzeczywista droga materiału i ciągłość na granicach naprawy.

Rozpoznanie Przebieg i warianty Dobór i następny krok

PRZEŚLEDŹ TECHNOLOGIĘ

Kurtyna: od dojścia przez przegrodę do ciągłej bariery

Sekwencja prowadzi od całego przekroju przez wykonanie i przygotowanie otworów do kontrolowanego podawania. Kurtyna ma powstać za konstrukcją, w strefie gruntu. Widoczna siatka pakerów oraz zużycie materiału nie są samodzielnym dowodem jej ciągłości.

Przekrój muru ceglanego, kamiennego i betonu połączonych z płytą; niebieska bariera biegnie po stronie gruntu. — Docelowa strefa znajduje się poza przegrodą, także przy połączeniu ściany z płytą.

01 · Przekrój

Zobacz docelową barierę za ścianą i płytą

Nawierty przechodzą przez konstrukcję i doprowadzają materiał do strefy kontaktu z gruntem. Niebieski pas pokazuje cel: połączenie uszczelnienia za ścianą oraz pod płytą. Naroża, przepusty i obrzeża wymagają takiej samej uwagi jak środek naprawianej powierzchni.

AcrylGel dobiera się z uwzględnieniem wariantu mieszaniny i wilgotności. HydroGum jest możliwą opcją kurtynową po indywidualnym doborze i próbie: trzeba potwierdzić rozprowadzenie, dostęp wody do reakcji oraz ograniczenie rozprężania spienionego wypełnienia. Oba materiały wymagają właściwej dla siebie technologii.

Wskaż granice bariery na przekroju.
Rozpoznaj drogi możliwego obejścia kurtyny.

Warianty AcrylGel →HydroGum →Nasycanie struktury ściany →

Nawierty w ścianie i płycie prowadzone do gruntu po drugiej stronie przegrody. — O miejscu działania decyduje wylot otworu, nie tylko punkt wejścia.

02 · Przygotowanie

Wykonaj drogę podania do strefy za konstrukcją

Otwór ma doprowadzić materiał za przegrodę. Wytycz go na podstawie rzeczywistej grubości i układu konstrukcji, uwzględniając zbrojenie, instalacje oraz kierunek dojścia do strefy gruntu.

Wartości 15–40 cm widoczne na ilustracji odnoszą się do poglądowej siatki. Dobór rozstawu wymaga próby w danym podłożu. Otwór kończący się wewnątrz ściany może nasycać jej strukturę, co nie potwierdza utworzenia kurtyny po zewnętrznej stronie.

Potwierdź przebieg i głębokość otworu.
Oddziel miejsce podania od położenia pakera.

Próba siatki i technologii →

Przepłukiwanie otworu wodą; niebieska strzałka prowadzi do jego zewnętrznego wylotu. — Niebieska strzałka na tej planszy oznacza wodę do przygotowania otworu.

03 · Przygotowanie

Oczyść otwory i sprawdź drogę przepływu

Usuń pozostałości wiercenia z drogi podania. Przepłukanie wodą ma przygotować otwór przed właściwą iniekcją. Dobierz sposób i intensywność do stanu konstrukcji oraz podłoża.

Sprawdź drożność i obserwuj, gdzie pojawia się woda. Nieplanowane odpływy mogą wskazać komunikację z pustką lub inną przestrzenią. Przygotowanie otworu nie jest próbą szczelności gotowej kurtyny ani potwierdzeniem zasięgu przyszłego iniektu.

Zapewnij kontrolowany odbiór wypływów.
Zapisz ujawnione drogi komunikacji.

Rozpoznanie podłoża i możliwego odpływu →

Widok pakerów od strony muru ceglanego oraz kontynuacja punktów na płycie. — Wariant muru ceglanego pokazuje punkty dojścia; strefa kurtyny znajduje się za murem.

04 · Wariant podłoża

Wariant podłoża: siatka na murze ceglanym

Rozplanuj punkty podania i obserwacji w odniesieniu do rzeczywistego muru oraz połączenia z płytą. Osadzenie pakera musi być stabilne, a droga podania ma docierać do strefy zewnętrznej. Samo przyjęcie materiału przez cegły lub spoiny nie potwierdza powstania kurtyny.

Widoczny rozstaw 15–40 cm jest przykładem. Dobierz go na sekcji próbnej, sprawdzając wpływ gruntu, pustek i możliwych odpływów. Ta plansza oraz następna z betonem są alternatywami podłoża, a nie dwoma etapami jednej naprawy.

Sprawdź stan muru i stabilność osadzenia.
Potwierdź komunikację w strefie za ścianą.

Próba technologiczna →

Widok pakerów od strony ściany betonowej i płyty, z poglądowym rozstawem punktów. — Wariant betonu wymaga rozpoznania konstrukcji oraz ciągłości dojścia przy ścianie i płycie.

05 · Wariant podłoża

Wariant podłoża: siatka na betonie

W betonie zaplanuj punkty z uwzględnieniem zbrojenia, instalacji i rzeczywistej grubości elementu. Obejmij także połączenie ściany z płytą, aby bariera nie kończyła się przed narożem.

Rozstaw 15–40 cm należy do pokazanego wariantu. Zasięg za betonem zależy od gruntu i drogi materiału, dlatego siatkę sprawdza się próbą. Ten widok jest alternatywą dla muru ceglanego; nie oznacza dodatkowego etapu po jego iniekcji.

Uwzględnij zbrojenie i instalacje.
Sprawdź połączenie części pionowej i poziomej.

Próba siatki →

Podanie do pakera, niebieska strefa po stronie gruntu oraz wypływy materiału w sąsiednich otwartych punktach. — Obserwacja komunikacji pozwala porównywać miejsce podania z rzeczywistą drogą materiału.

06 · Podawanie

Podawaj materiał i obserwuj przejścia

Na planszy niebieski kolor oznacza już materiał uszczelniający, a nie wodę z etapu płukania. Podawanie do wybranego punktu i obserwacja sąsiednich otworów pomagają śledzić rozchodzenie się iniektu. Łącz te obserwacje z poborem, czasem i ciśnieniem.

Przy niekontrolowanym odpływie, nagłej zmianie poboru lub wzroście ciśnienia bez przepływu zatrzymaj podawanie i ustal przyczynę. Czas reakcji ma pozwolić na połączenie stref, lecz nie na ucieczkę materiału poza zaplanowany obszar. Próba służy ustaleniu tej równowagi w rzeczywistym podłożu.

Rejestruj kolejność i miejsca przejść.
Sprawdzaj drenaże oraz inne możliwe drogi ucieczki.

Sterowanie procesem kurtyny →Czyszczenie po wybranym iniekcie →

Widok od strony gruntu z nakładającymi się żółtymi strefami materiału za ścianą. — Bryły pokazują zamierzoną ciągłość stref, nie gwarantowany kształt materiału w gruncie.

07 · Kontrola

Sprawdź połączenie zasięgów i granice kurtyny

Każdy punkt powinien uczestniczyć w utworzeniu ciągłej bariery. Nakładające się bryły na rysunku pomagają zrozumieć potrzebę połączenia zasięgów. Rzeczywisty kształt zależy od gruntu, pustek, wody i prowadzenia podania; kolor ilustracji nie identyfikuje konkretnego produktu.

Odbiór obejmuje cały obszar, naroża, połączenie z płytą i sąsiednimi izolacjami. Jeżeli przeciek przenosi się obok, sprawdź możliwość obejścia bariery. Dokumentuj uzupełnienia i oceniaj szczelność w warunkach wodnych reprezentatywnych dla eksploatacji; samo zużycie nie potwierdza ciągłości.

Sprawdź granice i połączenia bariery.
Oddziel bilans materiału od dowodu szczelności.

Odbiór kurtyny →Grunt: inne cele iniekcji →

Gdzie ma powstać bariera?

Kurtyna iniekcyjna powstaje poza ścianą lub płytą, najczęściej w strefie kontaktu konstrukcji z gruntem. Podanie odbywa się przez przegrodę od dostępnej strony. Rozwiązanie można rozważyć tam, gdzie odtworzenie izolacji od zewnątrz jest utrudnione, a rozpoznanie pozwala zaplanować kontrolowane uszczelnienie.

To inny cel niż nasycanie struktury ściany. Jeżeli materiał pozostaje w porach i spoinach muru, nie oznacza to jeszcze utworzenia bariery za nim. Ustal docelową strefę na przekroju przed doborem długości otworów i objętości materiału.

Grunt nie jest równomierną formą

Rozpoznaj rodzaj i układ gruntu, pustki przy konstrukcji, poziom wody oraz miejsca możliwego odpływu. Zasypka, szczelina przy ścianie i grunt spoisty mogą przyjmować materiał w zupełnie inny sposób. W drenażu lub niezamkniętej pustce może on przemieszczać się daleko poza planowany obszar.

Zaznacz granice kurtyny: połączenie ściany z płytą, naroża, przepusty i sąsiednie izolacje. Bariera kończąca się przed takim detalem pozostawia wodzie możliwość obejścia. Zakres naprawy powinien wynikać z drogi dopływu, a nie tylko powierzchni mokrej plamy.

Siatkę ustala się przez próbę

Wybierz odcinek obejmujący reprezentatywne podłoże i istotny detal graniczny. Otwory powinny docierać do strefy za konstrukcją; ich wykonanie musi uwzględniać zbrojenie, instalacje i rzeczywisty przekrój. Oczyść drogę podania, osadź pakery i przygotuj kontrolowany odbiór wypływów.

Podczas próby porównaj ilość materiału, czas podawania, przejścia między punktami i zachowanie wody. Sprawdź także, czy materiał pojawia się w drenażu lub innych nieplanowanych miejscach. Na tej podstawie dopracuj rozstaw, kolejność, czas reakcji i wielkość sekcji.

Dwa różne powody do zmiany technologii

Żel odpływa przed związaniem

Możliwa jest otwarta droga ucieczki lub zbyt długi czas reakcji względem przepływu. Rozpoznaj tę drogę, ogranicz ją albo dobierz etap wstępny. Szybsza reakcja bez rozpoznania może tylko zamknąć najbliższy punkt.

Materiał nie łączy stref

Sprawdź miejsce wylotu otworu, drożność, geometrię i rodzaj gruntu. Potrzebna może być inna siatka lub technologia. Nie zakładaj, że większe ciśnienie utworzy równą kurtynę w każdym podłożu.

Pobór jest znacznie większy niż w próbie

Szukaj zmiany gruntu, kawerny albo komunikacji z odległą przestrzenią. Zatrzymaj ekstrapolowanie pierwotnego zużycia i ponownie określ granice sekcji.

Przeciek znika, ale pojawia się obok

Woda mogła znaleźć nową drogę. Oceń ciągłość bariery i jej połączenia, zanim uznasz naprawiany obszar za zakończony.

Wariant żelu dobiera się do środowiska

AcrylGel może być przygotowany z polimerem albo z wodą w mieszaninie B. Nie są to nazwy tej samej receptury. Dla kurtyny dobór obejmuje warunki wilgotności, retencję wody w żelu, oczekiwany ruch i ryzyko wymywania. Wariant z wodą jest opisany dla kurtyn w materiałach ResinBau; jego wybór powinien wynikać z rozpoznania strefy.

Przy intensywnym napływie lub dużych pustkach można rozważyć etap ograniczający ucieczkę, a następnie podanie materiału zasadniczego. Pienienie w wolnej przestrzeni nie mówi, ile produktu pozostanie w gruncie ani czy powstanie ciągła bariera.

Zużycie jest wynikiem procesu, nie dowodem ciągłości

Ustal bilans z odcinka próbnego osobno dla różnych podłoży. Zachowaj jednostkę, wariant i stężenie materiału; kilogramy produktu, litry gotowej mieszaniny i objętość strefy w gruncie nie są wymienne. Orientacyjna ilość na metr kwadratowy nie może zastąpić próby.

Dokumentuj punkty, przejścia, przerwy i korekty. Odbiór obejmuje całą strefę oraz jej obrzeża, a kontrola powinna odpowiadać reprezentatywnym warunkom wodnym. Przy zmianie poziomu wód może ujawnić się droga, która podczas robót była nieaktywna.

DOBÓR RESINBAU

Oblicz to, co znasz

KALKULATORMieszanie AcrylGel →

Dobierz wariant, a następnie sprawdź reakcję na próbce z warunków budowy.

KALKULATORBilans litry–kilogramy →

Przelicz materiał z próby; kalkulator nie wyznacza zasięgu kurtyny.

Następny krok

CZYTAJ DALEJNasycanie wewnątrz ściany →

Porównaj strefę działania obu metod.

CZYTAJ DALEJGrunt i fundamenty →

Rozdziel uszczelnianie od celu nośności i podnoszenia.

CZYTAJ DALEJOdcinek próbny →

Zapisz założenia, obserwacje i kryteria dalszej pracy.

Omów warunki swojego projektu

Przygotuj przekrój, opis wody i ruchu oraz wyniki dotychczasowych prób. ResinBau pomaga dobrać materiał i technologię wykonania.

Omów projekt / dobór techniczny ↗