WIEDZA · STYKI I DYLATACJE

Dylatacje: szczelność przy zachowaniu ruchu

Naprawa ma zatrzymać wodę i zachować pracę złącza. Zaplanuj pełną strefę wypełnienia, kontrolę przepływu i elastyczne wykończenie.

Rozpoznanie Przebieg i warianty Dobór i następny krok

PRZEŚLEDŹ TECHNOLOGIĘ

Dylatacja: od przygotowania do ruchomego, szczelnego złącza

Przekrój wyjaśnia funkcję warstw, a kolejne plansze pokazują przygotowanie oraz odrębne warianty podania: grawitacyjny, w ścianie, w stropie i przy taśmie. Wybierz wariant zgodny z rozpoznanym złączem; nie są to czynności, które wykonuje się wszystkie w każdej dylatacji.

Przekrój dylatacji z warstwą żelu o krótszej i dłuższej reakcji, wałkiem podporowym oraz kitem PU na czole. — Warstwy mają utrzymać materiał w wyznaczonej strefie i zachować ruch złącza.

01 · Przekrój

Sens naprawy: wypełnienie w głębi i elastyczne czoło

Niebieski pas oznacza wypełnienie AcrylGel + Polymer. Jaśniejsza dolna warstwa ogranicza ucieczkę podczas dalszego podawania; powyżej znajduje się warstwa zasadnicza. Wałek podporowy (Backer Rod) wyznacza podparcie wykończenia, a PU Sealant oznacza elastyczny kit na czole.

Rysunek pokazuje rozwiązanie dla określonej geometrii. Oznaczenie 120 mm należy czytać jako wymiar tego wariantu, a nie uniwersalną głębokość naprawy. Przekrój, ruch dylatacji, napór i ochrona żelu przed wysychaniem wyznaczają rzeczywisty detal.

Ustal granice wypełnienia i kierunki ruchu.
Oddziel zamknięcie robocze od końcowego wykończenia.

Dobór materiału i ruch złącza →Objętość rozpoznanej dylatacji →

Mechaniczne usuwanie luźnych warstw i starego wypełnienia z otwartej dylatacji. — Odsłonięcie szczeliny umożliwia ocenę jej rzeczywistego przekroju.

02 · Przygotowanie

Usuń luźne warstwy i nieskuteczne masy

Usuń luźne fragmenty oraz nieskuteczne stare masy z zaplanowanej strefy. Odsłaniaj szczelinę w sposób dobrany do stanu krawędzi, położenia taśmy i innych elementów złącza. Celem jest przygotowanie kontrolowanej przestrzeni do wypełnienia.

Sprawdź, czy po usunięciu warstw ujawniły się pustki albo dodatkowe drogi przepływu. Nie uszkadzaj sprawnego uszczelnienia, próbując poszerzyć dojście.

Oceń stan odsłoniętych krawędzi.
Zaznacz ujawnione pustki i wcześniejsze naprawy.

Granice strefy podania →

Szczotkowanie ścianek dylatacji po usunięciu luźnego wypełnienia. — Szczotkowanie usuwa pozostałości, na których nie powinno opierać się podparcie ani zamknięcie.

03 · Przygotowanie

Oczyść powierzchnie szczeliny

Oczyść boki i dostępne dno szczeliny z osadów oraz pozostałości po wcześniejszym etapie. Dobierz szczotkę i sposób pracy do materiału krawędzi. Równa, rozpoznana przestrzeń ułatwia ustawienie podparcia i ograniczenie wypływu podczas iniekcji.

Zwróć uwagę na miejsca osłonięte starym wypełnieniem. Pozostawione luźne fragmenty mogą zmienić drogę przepływu albo utrudnić wykonanie trwałego wykończenia.

Sprawdź całą dostępną głębokość.
Usuń oderwane pozostałości przed dalszą pracą.

Przygotowanie ograniczonej strefy →

Płukanie przygotowanej dylatacji wodą, oznaczoną niebieską strzałką. — Woda na tej planszy służy oczyszczeniu, zanim do szczeliny trafi iniekt.

04 · Przygotowanie

Wypłucz pył i resztki ze szczeliny

Usuń pył i resztki pozostałe po oczyszczaniu. Pokazany wariant wykorzystuje wodę; sposób oraz intensywność płukania dobierz do stanu podłoża i uszczelnień. Nie uszkadzaj przygotowanych krawędzi.

Obserwuj odpływ. Woda ujawniająca się poza planowaną sekcją może wskazywać na połączenie z pustką lub sąsiednią szczeliną. Taką drogę trzeba uwzględnić, zanim ograniczysz strefę i podasz materiał.

Sprawdź usunięcie pozostałości.
Zapisz nieplanowane drogi odpływu.

Rozpoznanie drogi wody →

Dwa zestawy składników AcrylGel: A1 z A2 oraz B1 z B2, mieszane w oddzielnych wiadrach. — Cztery składniki tworzą dwie mieszaniny robocze; ich reakcję sprawdza się przed podaniem.

05 · Przygotowanie

Przygotuj dwie mieszaniny i sprawdź reakcję

Ilustracja rozdziela A1 + A2 i B1 + B2. W wariancie AcrylGel + Polymer przygotowuje się oddzielnie dwie mieszaniny. Układ pompowy podaje je dwoma torami; cztery składniki produktu nie oznaczają czterech torów pompy.

Próba w warunkach zbliżonych do robót ma potwierdzić czas potrzebny na dojście materiału do dalszej części szczeliny. Dla wariantu grawitacyjnego przygotuj porcję zgodnie z kartą produktu i czasem jej wykorzystania. Krótsza oraz dłuższa reakcja z następnych plansz opisują funkcje warstw, nie gotową recepturę.

Sprawdź wariant produktu i temperaturę próby.
Zapisz wynik próby przed przygotowaniem większej porcji.

Mieszanie AcrylGel →Czyszczenie według chemii produktu →

Podanie z dzbanka do otwartej dylatacji; cienka warstwa żelu pozostaje w jej dolnej części. — Wariant grawitacyjny: warstwa o krótszej reakcji ogranicza ucieczkę kolejnej porcji.

06 · Wariant grawitacyjny

Wariant otwarty od góry: utwórz warstwę wstępną

Ten wariant dotyczy szczeliny dostępnej od góry, w której można utrzymać podawany materiał. Dolna warstwa żelu o krótszym czasie reakcji tworzy ograniczenie dla dalszego wypełniania.

Najpierw potwierdź, że porcja pozostaje w planowanej strefie i nie jest wynoszona przez wodę. Szybka utrata materiału wymaga sprawdzenia drogi odpływu oraz sposobu ograniczenia szczeliny, zanim rozpocznie się podawanie zasadnicze.

Sprawdź utrzymanie pierwszej porcji.
Obserwuj wypływ poza granicami sekcji.

Dojście zależy od geometrii →

Drugie podanie grawitacyjne wypełnia wyższy pas dylatacji nad dolną warstwą wstępną. — Warstwa o dłuższej reakcji ma rozprowadzić się w ograniczonym przekroju.

07 · Wariant grawitacyjny

Wariant otwarty od góry: wypełnij przygotowaną przestrzeń

Po uzyskaniu warunków utrzymania materiału podaj warstwę zasadniczą. Na rysunku określenie SLOW-REACTING odnosi się do żelu o dłuższym czasie reakcji, który może wypełnić przygotowaną przestrzeń nad warstwą wstępną.

Kontroluj poziom oraz ciągłość wypełnienia wzdłuż szczeliny. Ilość znikająca w nieznanym kierunku nie jest dowodem postępu. Po wypełnieniu pozostaw miejsce na projektowane podparcie i elastyczne wykończenie pokazane w pierwszym przekroju.

Powiąż pobór z obserwowanym wypełnieniem.
Zachowaj miejsce na detal końcowy.

Kontrola pełnego przekroju →

Wiercenie otworów po obu stronach dylatacji w wybranych częściach ściany. — Punkty mają doprowadzić materiał do różnych części przekroju i umożliwić obserwację.

08 · Wariant ściany

Wariant ściany: wykonaj dojścia do szczeliny

Rozplanuj nawierty według rzeczywistej szerokości i głębokości złącza. Otwory po obu stronach mają zapewnić dojście do strefy wypełnienia oraz punkty kontroli, a nie tylko doprowadzenie materiału przy widocznym czole.

Uwzględnij położenie taśmy, zbrojenia i instalacji. Końce oraz głębsze części złącza także muszą być dostępne do kontroli. Kąt i długość wiercenia wynikają z rozpoznanego przekroju.

Potwierdź strefę przecięcia otworu ze szczeliną.
Zapewnij dojście do końców sekcji.

Geometria dojścia →

Niebieskie strzałki wskazują przepłukanie otworów po obu stronach dylatacji. — Przygotuj drożną drogę od pakera do docelowej strefy.

09 · Wariant ściany

Wariant ściany: oczyść wykonane otwory

Usuń pozostałości wiercenia z otworów. Na ilustracji służy do tego płukanie wodą; strzałki nie oznaczają właściwego iniektu. Sprawdź drożność i miejsca ujawniającej się komunikacji przed osadzeniem oraz podłączeniem pakerów.

Jeżeli woda trafia poza rozpoznaną sekcję, wyjaśnij tę drogę przed zamknięciem czoła. Oczyszczenie wejścia otworu nie wystarcza, gdy dalsza część pozostaje zablokowana.

Sprawdź całą drogę podania.
Uwzględnij nieplanowane przejścia.

Kontrola pełnego przekroju →

Podanie do dylatacji z wałkiem podporowym i tymczasowym zamknięciem CrackOn.5; wypływ widoczny przy punkcie kontrolnym. — Podparcie i zamknięcie czoła utrzymują żel wewnątrz planowanego pasa.

10 · Wariant ściany

Wariant ściany: ogranicz strefę roboczą

Na schemacie wałek w głębi szczeliny oraz podparcie przy czole wyznaczają przestrzeń roboczą. CrackOn.5 zamyka czoło na czas iniekcji. Punkty kontrolne pozostają dostępne, aby obserwować przejścia między sekcjami.

Zamknięcie nie może maskować ucieczki materiału w nieznaną pustkę. Oznaczenie 120 mm opisuje szerokość pasa w tym wariancie; rzeczywisty wymiar oraz trwałe wykończenie ustala się dla konkretnego złącza. Sztywne zamknięcie jest tu elementem tymczasowym.

Skontroluj ciągłość granic roboczych.
Nie zamknij wszystkich dróg obserwacji.

Rola zamknięcia roboczego →

Przekrój pionowej dylatacji podczas podawania żelu, z widoczną niebieską strefą i otwartymi punktami kontroli. — Przejście do kolejnego punktu potwierdza komunikację, którą ocenia się wraz z poborem i ciśnieniem.

11 · Wariant ściany

Wariant ściany: śledź wypełnianie kolejnych sekcji

Podawanie prowadź w sekcjach pozwalających obserwować rozchodzenie materiału. Niebieski pas przedstawia docelową strefę wypełnienia, a wypływ w kolejnym punkcie ujawnia połączenie z miejscem podania.

Sam wypływ lub wzrost ciśnienia nie potwierdza całkowitego wypełnienia. Porównuj ilość, miejsca przejść i zmianę zachowania wody. Przy niekontrolowanej ucieczce albo wzroście ciśnienia bez poboru zatrzymaj podawanie i sprawdź przyczynę.

Zapisuj kolejność przejść materiału.
Sprawdzaj cały pas, nie tylko widoczne czoło.

Ciśnienie, pobór i obserwacja →

Końcowe podanie skośnym otworem w górnej części ściany, przy styku ze stropem. — Końcowy nawiert służy objęciu dalszej części dylatacji.

12 · Wariant ściany

Wariant ściany: doprowadź materiał do końca przekroju

Górne dojście na rysunku prowadzi do końcowej strefy przy stropie, której nie można ocenić wyłącznie z wypływów niżej. Położenie oraz kąt otworu wynikają z przebiegu szczeliny i położenia jej granic.

Sprawdź zakończenia sekcji i połączenia z sąsiednimi uszczelnieniami. Pozostawiona przerwa na końcu może nadal prowadzić wodę, mimo że środkowa część wygląda na wypełnioną. Nie przenoś kąta z poglądowej ilustracji bez rozpoznania detalu.

Skontroluj strefę przy stropie i granice sekcji.
Potwierdź dojście przed wykonaniem ostatniego otworu.

Odbiór naprawy dylatacji →

Płytszy nawiert w dylatacji stropu podaje materiał do warstwy ograniczającej wypływ przy dolnym podparciu. — Warstwa wstępna przygotowuje warunki do wypełnienia głębszej strefy.

13 · Wariant stropu

Wariant stropu: ogranicz wypływ płytszą warstwą

Przy dostępie od spodu pierwsze, płytsze dojście umożliwia podanie żelu o krótszej reakcji. Wałek podporowy i tymczasowe zamknięcie CrackOn.5 tworzą dolną granicę roboczą.

Sprawdź, czy materiał pozostaje w tej strefie i czy dostępne punkty pozwalają obserwować przepływ. Ten wariant dotyczy dojścia przez strop; nie jest kolejnym obowiązkowym etapem po wypełnieniu ściany.

Rozróżnij płytszą i głębszą strefę.
Potwierdź utrzymanie warstwy ograniczającej.

Dobór czasu reakcji →

Głębszy nawiert podaje żel do warstwy zasadniczej nad warstwą ograniczającą wypływ. — Głębsze dojście umożliwia rozprowadzenie materiału poza strefą przy czole.

14 · Wariant stropu

Wariant stropu: wypełnij głębszą część przekroju

Drugi nawiert prowadzi do warstwy zasadniczej, w której żel o dłuższej reakcji ma rozprowadzić się w przygotowanym przekroju. Podparcie i warstwa wstępna ograniczają ucieczkę od spodu.

Kontroluj przejścia do punktów obserwacyjnych oraz końce uszczelnianej sekcji. Głębokość i położenie otworów dobierz do rzeczywistej geometrii stropu. Równomierny obraz na schemacie jest celem, którego osiągnięcie trzeba ocenić w trakcie robót.

Sprawdź komunikację w głębszej części.
Oceń końce sekcji przed zakończeniem podania.

Ciśnienie, pobór i przejścia →

Usuwanie pasma CrackOn.5 z czoła dylatacji po zakończeniu iniekcji. — Sztywna zaprawa potrzebna podczas podawania nie może blokować ruchu złącza.

15 · Zakończenie

Usuń tymczasowe zamknięcie

Po zakończeniu iniekcji usuń tymczasową zaprawę tam, gdzie ograniczałaby ruch dylatacji. Wykonuj to zgodnie z detalem końcowym, zachowując właściwe wypełnienie w głębi.

Sprawdź, czy nie pozostały sztywne mostki między krawędziami. Przygotuj miejsce pod podparcie i elastyczne wykończenie; odsłoniętego żelu nie traktuj jako docelowej, niechronionej powierzchni.

Skontroluj cały przebieg zamknięcia.
Zachowaj przestrzeń na detal elastyczny.

Kontrola po wypełnieniu →

Dylatacja z elastycznym wykończeniem PU oraz zamkniętymi miejscami po demontażu pakerów. — Wykończenie chroni strefę uszczelnienia i ma pozwalać na przewidziany ruch.

16 · Zakończenie

Wykonaj elastyczne czoło i odbierz złącze

Zdemontuj pakery, przygotuj powierzchnie oraz wykonaj przewidziane zamknięcie otworów. PU Sealant oznacza elastyczny kit na czole; jego geometria i podparcie wynikają z wymaganego ruchu oraz warunków złącza.

Uwzględnij ochronę żelu przed wysychaniem. Odbiór obejmuje szczelność całej sekcji, połączenia z sąsiednimi uszczelnieniami i zachowanie ruchu. Gotowy wygląd czoła nie zastępuje kontroli w reprezentatywnych warunkach wodnych.

Sprawdź ciągłość wykończenia i połączeń.
Potwierdź szczelność oraz zachowanie ruchu.

Odbiór naprawy →

Przekrój dylatacji z taśmą waterstop i pustkami w betonie wokół jej ramion; dwa nawierty prowadzą przez strefę taśmy. — Naprawa strefy przy taśmie wymaga osobnego detalu dojścia.

17 · Wariant przy taśmie

Wariant przy taśmie: rozpoznaj i wypełnij kawerny

Czarne żebrowane ramiona oznaczają taśmę uszczelniającą, a żółte pola — pustki przy jej styku z betonem. Rysunek pokazuje szczególny wariant nawiertu przez taśmę do rozpoznanej kawerny. Nie jest wskazaniem do przypadkowego przewiercania sprawnego uszczelnienia.

Dobór materiału wynika z wody, przestrzeni do wypełnienia i ruchu. HydroGum potrzebuje wody do reakcji i tworzy spienione wypełnienie: trzeba potwierdzić rozprowadzenie, ograniczenie rozprężania oraz zachowanie pracy złącza. Elastyczny żel AcrylGel + Polymer jest innym wariantem; nie przenoś między nimi automatycznie sposobu podania.

Ustal położenie taśmy i zasięg kawerny.
Sprawdź wpływ podania na taśmę i ruch złącza.

HydroGum: warunki reakcji →AcrylGel + Polymer →

Skośny paker podaje materiał do przestrzeni nad taśmą, a po przeciwnej stronie pokazano kontrolowane przejście materiału. — Podanie w głębi i uszczelnienie powierzchniowe pełnią różne funkcje.

18 · Wariant przy taśmie

Wariant przy taśmie: kontroluj drogę dopełnienia

W tym wariancie skośne dojście kieruje materiał do szczeliny przy istniejącym lub nowym wykończeniu PU. Strzałka CONTROL LEAK wskazuje miejsce obserwacji przejścia materiału; nie oznacza zamierzonego pozostawienia przecieku po naprawie.

Obserwacja ma potwierdzić, że materiał dotarł do rozpoznanej strefy przy taśmie. Po doszczelnieniu oceń ciągłość na całym odcinku oraz wykonaj przewidziane zamknięcie powierzchniowe. Sam kit na czole nie stanowi dowodu wypełnienia pustek w głębi.

Powiąż punkt obserwacyjny ze strefą podania.
Sprawdź szczelność po zakończeniu dopełnienia.

Kontrola pełnego przekroju →Czyszczenie układu po wybranym materiale →

Ustal, co ma pozostać ruchome

Zapisz szerokość i głębokość szczeliny, przewidywane kierunki ruchu, stan krawędzi oraz położenie taśmy i wcześniejszych wypełnień. Rozpoznaj, czy woda płynie przez czoło dylatacji, wzdłuż taśmy, przez kawernę przy niej czy z sąsiedniej rysy. Widoczny wyciek może znajdować się daleko od pierwotnej nieszczelności.

Ruch dylatacji wynika z projektu i zachowania konstrukcji. Wydłużenie próbki żywicy przy zerwaniu nie jest dopuszczalnym ruchem gotowego złącza. O pracy detalu decydują również geometria, podparcie, przyczepność, sposób odkształcenia i warunki wodne.

Materiał potrzebuje ograniczonej przestrzeni

Usuń luźne warstwy, osady i nieskuteczne masy z zaplanowanej strefy. Dobierz podparcie i zamknięcie tak, aby utrzymać materiał na właściwej głębokości, a jednocześnie zachować punkty kontroli. Szybko znikający materiał może opuszczać dylatację; samo zwiększenie porcji nie daje kontroli nad miejscem wypełnienia.

Na schematach wałek podporowy i tymczasowe zamknięcie z CrackOn.5 tworzą granice robocze. Ich położenie wynika z przekroju. Wymiary przykładowego pasa uszczelnienia nie powinny zastępować doboru detalu dla rzeczywistego ruchu i naporu.

Dojście zależy od geometrii

Otwarta dylatacja pozioma

Jeżeli można przygotować i ograniczyć strefę od góry, rozważ kontrolowane podanie grawitacyjne. Warstwa o krótszym czasie reakcji może ograniczyć ucieczkę, a kolejna o dłuższym czasie pozwolić na rozprowadzenie. Próba musi potwierdzić, że przepływ wody nie wypłukuje żelu.

Dylatacja w ścianie lub stropie

Nawierty mają trafiać w zaplanowane poziomy i końce strefy. Punkty kontrolne umożliwiają ocenę przejść wzdłuż szczeliny i w głąb przekroju. Podanie tylko przy widocznym czole może pozostawić dalszą część nieszczelną.

Nieszczelność przy taśmie

Najpierw rozpoznaj położenie i stan taśmy. Dojście do przestrzeni przy niej jest osobnym detalem naprawczym. Nie wykonuj przypadkowego przebicia sprawnego uszczelnienia w poszukiwaniu przecieku.

Silny napływ wody

Dobierz etap ograniczenia napływu, aby zapewnić warunki dla materiału zasadniczego. Zachowaj miejsce i dostęp do dalszego doszczelnienia; przypadkowe zapełnienie całej strefy szybką pianą może utrudnić kolejny etap.

Czas reakcji ma odpowiadać drodze materiału

Przygotuj próbę AcrylGel w temperaturze materiału i otoczenia zbliżonej do robót. Czas z tabeli pomaga rozpocząć dobór, ale nie mówi, jak długo materiał będzie płynął w rzeczywistym złączu. Zbyt krótki może zamknąć drogę przed osiągnięciem dalszej strefy, a zbyt długi pozwolić na ucieczkę lub wypłukanie.

Wariant ResinBau AcrylGel + Polymer wymaga przygotowania dwóch mieszanin i odpowiedniego zestawu do ich podania. Liczba składników systemu nie określa liczby torów pompy. Dla HydroGum trzeba zapewnić kontakt z wodą potrzebną do reakcji i dobrać sposób podawania do wilgotności strefy. Podczas reakcji tworzy elastyczne, spienione wypełnienie, dlatego trzeba sprawdzić ograniczenie rozprężania, rozmieszczenie materiału i zachowanie wymaganego ruchu dylatacji. Sposobu podawania HydroGum nie przenosi się automatycznie z wariantu żelowego.

Obserwacja obejmuje pełny przekrój

Zacznij od sekcji próbnej. Rejestruj ilości, kolejność wypływów i zmianę zachowania wody. Przejście do następnego punktu potwierdza komunikację; dalej oceniaj także końce, głębokość i możliwe ucieczki. Wzrost ciśnienia bez poboru albo niekontrolowany wypływ wymaga zatrzymania i sprawdzenia przyczyny.

Po wypełnieniu usuń tymczasowe sztywne mostki zgodnie z detalem i wykonaj przewidziane elastyczne wykończenie. Żel przy otwartym czole trzeba uwzględnić w projekcie ochrony przed wysychaniem. Nie pozostawiaj zaprawy roboczej jako elementu blokującego ruch dylatacji.

Zakończenie podawania nie kończy odbioru

Sprawdź szczelność całej sekcji i jej połączeń z sąsiednimi uszczelnieniami. Odbiór powinien uwzględniać warunki naporu oraz zachowanie złącza po ruchu istotnym dla eksploatacji. Zapisz materiał, recepturę, temperaturę, wynik próby i wykonane wykończenie.

Kalkulator objętości pomaga zamówić materiał dla rozpoznanego przekroju. Nie przewiduje pustek przy taśmie, migracji wzdłuż styku ani rzeczywistego rozprężania materiału ograniczonego w konstrukcji.

DOBÓR RESINBAU

Oblicz to, co znasz

KALKULATORObjętość dylatacji →

Policz rozpoznany przekrój; oddziel strefy o różnych wymiarach.

KALKULATORMieszanie materiału →

Wybierz konkretny produkt i wariant. Potwierdź czas reakcji próbą.

KALKULATORLitry i kilogramy →

Przelicz właściwy materiał lub mieszaninę, uwzględniając oznaczone założenia.

Następny krok

CZYTAJ DALEJKontrola podawania →

Łącz ciśnienie, pobór i przejścia materiału.

CZYTAJ DALEJZłącza w tunelu →

Uwzględnij migrację wody i podział na sekcje.

Omów warunki swojego projektu

Przygotuj przekrój, opis wody i ruchu oraz wyniki dotychczasowych prób. ResinBau pomaga dobrać materiał i technologię wykonania.

Omów projekt / dobór techniczny ↗